Yıl 1970... O zamanlar ve hatta bu zamanlarda da yurdumuzda 911 diye bir acil servis yok. Annemin doğum sancısı tutmuş...Doğum sancısı tutunca 911 aranır ama bizimkiler , yurdumuzda 911 olmadığı için arayamamış ve tırıs tırıs hastanenin yolunu tutmuşlar.

Masaçuset Devlet hastanesi, PM sabaha doğru 5 suları (PM miydi ? )...Beni doğurtacak şanslı doktorun adı Teoman'mış. Sabahın köründe ''Doktor Teoman, doktor Teoman doğumhaneye gelmeniz rica olunur'' diye bir anons yapılmış olduğunu hiç sanmıyorum. Kendisi nöbette sızmışken birinin ''galk, galksana la, seni çağırıyolar ''diye dürtüklemesiyle yerinden sıçrayarak, gözünün çapağını ovuştura ovuştura doğuma girmiştir diye tahayyül ediyorum... Derken , Annem-sancı-derin nefes al, ver,al ver ve bendeniz! Üveee üveee üveee! Dünyayı kurtaracak tohum! Terminatör Arnıld çok uğraşmış ama ne yaptıysa ne ettiyse doğmama engel olamamış. 40 yaşına gelmişiz ,tohuma kaçmışız halen daha bana ABD'lerden utanmadan kart atıp,''ahh ben seni nasıl doğurtturdum, vah ben seni nası doğurtturdum'' diye dizlerine vurur terbiyesiz. İnsan bi hırsını yener, bi efendi olur yaa...

Tabii o yıllarda henüz minik İstanbul'un biricik babası Okan Bayülgen ve minik Su bebeğin babası Yağmur (Pınar-Su...ne dahiane bir buluş tanrım! Bol sıvıdan oluşan bi aile...) Atacan babalar icat olmadığından babam doğumu çekip, olayı sevimli bir anı haline getirecek materyale (kamera, faks, cep telefonu ) sahip değilmiş. Halbuseki bunu yapmış, yapabilmiş olsaydı , ilerde sempatik bir kır düğünü yapıp evlenirken, davetlilere annemin ıkınma ve hohlama anları ve minik Elif'in dünyaya gelişini izlettirebilir,hep birlikte duygulanıp, (tıpkı şirin mi şirin Amerikan filmlerinde olduğu gibi) yer yer buruk, yer yer de ''ah ha ha ha'' şeklinde sevimli,sarı, sıcak kahkahaların atıldığı anı ve sevgi yumağı bir atmosferi paylaşabilirdik... Teknolojik yetersizlik nelere mal oluyor.

Zaten benim doğduğum yılların baba figürü, doğumhanenin kapısında heyecanla sigaranın birini yakıp, diğerini söndüren ,bir aşağı, bir yukarı yürüyüp , efendi efendi voltasını atan babalarmış...Doğumhanede sımsıkı kundaklanan (sanki bi yere kaçacaz) el kadar bebecik ,hemşirehanım tarafından ''nurtopu gibi bi evladınız oldu'' şeklinde teknoloji yoksunu (kamerasız,faksız, cep telefonsuz, Vınn'sız)babalara gösterilir, o babalar da ''baba oldum! Baba oldum!'' diye bağırarak doğumhanenin kapısında kimi bulduysa artık ona sarılırmış. Bazı çapkın babalar fırsattan istifade hemşirehanıma sarılıyor diye duymuşluğum var...Kundak meselesi de bir başka değişik mevzudur. Bizim kuşak çok uslu bir kuşaktı. E nasıl uslu olmayalım, hiç hareket edememişiz ki! O kundakla sımsıkı sarmalanmış halde, kah mutfak evyesinin üzerine, kah banyo lavobosunun yanına konulup öle aval aval analarımızın iş yaparkenki '' penceresi camm cama muallimm! '' türkülerini dinleyerekten gayet ebleh bi şekilde büyüyüp gitmişiz. Kimseye bi zararımız dokunmamış, dokunamamış...Öyle masum kundaklı bi kuşaktır bizimkisi...Kakadan kakaya kundağı açılan bi bebeklik işte...Hani kaka yapmasan çözmücekler bile kundağı,gerisini sen düşün artık...

Yaklaşık PM'lerde Doktor Teoman, beni doğurttuktan hemen sonra bir de erkek çocuğu doğurtmuş.Tahmin etmek zor değil,o zavallı bebeğin adını mecburen ''Teoman'' koymuşlar. İyi ki erkek olmamışım. Adım Teoman olacaktı...Kendimi Teoman isminde bir erkek olarak düşünmek istemiyorum...Olcak iş değil! Fakat yıllardır beşik kertmem Teoman'ı aramaktayım. Bence benim kaderim o, Teoman... ''Mecburen Teoman''

Aldığım duyumlara göre minik bebek Teoman'ın yanağında bir beni varmış ve çok nağmeli ağlarmış.(Şarkıcı olmuş olmasın sakın...)
Eşkali verilen Teoman bebeği görenlerin bilenlerin Onverita Müdüriyetine başvurmaları insammniyet namına rica olunur.

Lan yoksa...Yoksa o Teoman, şu Teoman olmasın? Eveettt...Tabi ya! Ahh ahh nasıl da düşünemedim! Tabbii yaavv! İşte bu bu bu!

 http://www.dailymotion.com/video/xa1wyg_teoman-paramparca_music