Bugün sen geldin yine aklıma..neden nerden geldin yine..sabahın kör bir saaatinde yine nerden çıktın sen!.kendime acı vermek için mi hatırlıyorum seni.herdefasında kendime acı çektirmek için mi yapıyorum bunu..aklıma hükmedemezmiyim..geçmişi silip atamazmıyım tekrardan..unutamazmıyım seni hayatıma hiç sen olmamışçasına..sana yer vermemişçesine..çıksana aklımdan girme lütfen!gelme artık.yeter üzdüğün beni, yeter bana çektirdiklerin..

Bugün arkadaşım seni sordu bana..sen benim için o kadar değerli olmuştun ki herkes biliyordu seni.herkese anlatmıştım seni..ve sordu bana..aynı geçen günde sorduğu gibi..

-aradımı seni?..

Diyemedim birşey aslında çok basitti bir hayır demek çok basitti bunu söylemek ama diyemedim..kalbim parçalandı gözlerim doldu..sonunda çıktı sözler ağzımdan gözyaşlarımla birlikte bir 'hayır'..bana bir vedayı bile çok görmüştün oysa..bana gidiyorum bile dememiştin..tek bir söz bile yeterdi bana..tek bir elvada..bir sebep sormazdım neden niçin diye..böyle sessizce çekip gitmektense bir elvada yeterdi bana..

Biliyormusun ben hiç değişmedim sen gitti gideli..hep aynıyım..yine hüzünlü,yine hüzünlerini gülümsemelerinin ardına saklayan,şen şakrak gibi görülen ama kalbi yaralı..hala sulu gözlü o küçük kız çocuğuyum ben..değişemedim işte..hep aynıydım aynı kaldım..bıraktığın gibi, bıraktığın yerdeyim..seni bekliyormuyum diye sorarsan. evet hala seni bekliyorum..dönmeni değil küçük bir veda etmeni bekliyorum sadece..sen bana bunu çok görsende bekliyorum işte..belki bu bana
acı veriyor....belki ararsın diyorum..belki küçük bir gülümseme gönderirsin diyorum.belki bir günaydın ..bekliyorum işte ölesine..gelmiyceğini bile..biliyormusun bende senden bir hatıra kaldı geriye..insanlara olan güvenim bir parça daha öldü..ve sen yoksun artık..